SPELERS
(m/v - alle leeftijden)

Zijn altijd welkom!
Ervaring aanbevolen, maar niet vereist.

Inter Nos Den Haag
Foto: Perry van der Ploeg

 

Internos geeft workshop bij Villa Pardoes.

De Haagse toneelvereniging Inter Nos bezocht op zaterdag 14 april Villa Pardoes, om een workshop toneel te geven aan ernstig zieke kinderen. Onder het mom ‘niets moet, alles mag’ konden de kids zich een avondje inleven in de karakters van het sprookje van Sneeuwwitje en de Zeven Dwergen...

Inter Nos Den Haag
Maar niet alleen ziet het er hier allemaal prachtig uit, de indeling is ook praktisch ingesteld om een ziek kind indien nodig goed te kunnen verzorgen
Foto: Perry van der Ploeg

Voor wie de naam niets zegt, even een uitleg. Villa Pardoes is 12 jaar geleden op initiatief van de Efteling tot stand gekomen. Het behelst het nobele concept om kinderen van 4 tot 12 jaar met een ernstige en mogelijk zelfs levensbedreigende ziekte één keer een week gratis vakantie te bezorgen.

Vrolijk van opzet

Uiteraard gaan de kinderen niet alleen; mamma, pappa, broertjes, zusjes, oma en opa, tot zes personen, allen kunnen mee. De ruim opgezette accommodaties bieden hiertoe meer dan voldoende plaats en privacy en zijn vrolijk van opzet. Is de ene accommodatie sprookjesachtig opgezet in de geest van Sneeuwwitje en de Zeven Dwergen of 1001 Nacht, de ander doet meer aan een dierentuin denken.

Iedere accommodatie heeft zo zijn eigen thema. Maar niet alleen ziet het er allemaal prachtig uit, (in een van de kamers die we zagen was een muur schitterend beplakt met allerlei vlinders), de indeling is ook praktisch ingesteld om een ziek kind indien nodig goed te kunnen verzorgen. Hiervoor zijn dan ook werkelijk alle denkbare faciliteiten aanwezig.
Maar voorop staat natuurlijk het idee om met het hele gezin een week lang lol, plezier en ontspanning te beleven. Dus zonder dokter of ziekenhuisbezoek welteverstaan.

Sneeuwwitje en de Zeven Dwergen

Voor Internos was dit de derde keer dat we de workshop gaven. Het idee is om de kinderen onder begeleiding in een toneelstukje te laten meespelen. Hiertoe wordt een sprookje voorgelezen, die de kinderen dan moeten uitbeelden.

Inter Nos Den Haag
Heeft de boze stiefmoeder Sneeuwwitje er toch onder gekregen?
Foto: Perry van der Ploeg

Je zou wellicht verwachten dat het spelen met ernstig zieke kinderen een wat beladen sfeer oproept, maar niets is minder waar. De kinderen vinden het allemaal prachtig en genieten met volle teugen!

Als sprookje kozen we voor Sneeuwwitje en de Zeven Dwergen. Iedereen heeft dan een rol of rolletje en het aantal dwergen doet er niet toe, wat enige flexibiliteit geeft als een kleintje naar bed moet. Het geheel wordt ten slotte opgevrolijkt met muziek en het bekende ‘Joho joho’-dwergenlied.

De workshop.

Nog voordat we goed en wel ‘geïnstalleerd’ waren, had een kleine jongedame al lucht gekregen van wat er die avond te wachten stond. De rol van Sneeuwwitje was dus op voorhand al vergeven! Rond zeven uur waren de kinderen allemaal in een kring verzameld en kon Herman Poelsma beginnen.

Uiteraard moet het begrip ‘workshop’ niet al te serieus worden genomen. Op speelse wijze werd de bedoeling uitgelegd: het spelen van een sprookje en iedereen die wil, mag meedoen. De rollen van boze jager, stiefmoeder, heks, prins en zeven dwergen (min of meer), waren snel verdeeld.
Natuurlijk hoort bij iedere rol een zekere uitdossing, dus hup, met z’n allen naar de schmink. Voor de kleintjes was dat een avontuur op zich! “Wil jij een groene baard? Goed hoor, dan krijg jij een groene baard!”
De dwergen werden voorzien van vrolijk gekleurde mutsen, meisjes werden prinses, koningin of een gemene heks en een alleraardigst kereltje onderging een metamorfose naar een op het oog koelbloedige killer. En zo ondergingen de kinderen met vereende krachten een ware gedaanteverwisseling naar de Leonardo Dicaprio’s en de Kate Winslets in het klein, maar dan anders.

Inter Nos Den Haag
En de dwergen legden haar in haar glazen kistje.

Terug in de kring kon het avontuur beginnen. Katelijne Camp las het sprookje voor, die de kinderen dan mochten uitbeelden. Wat onwennig kwam Sneeuwwitje tot leven, maar het plezier was zichtbaar groot. De ijdele stiefmoeder was echt boosaardig, de heks was overduidelijk een gemeen wezen en de boze jager bleek zowaar niet alleen over een hypermoderne lasergun á la Star Wars te beschikken, hij had toch ook nog een hart en liet Sneeuwwitje leven.
De jolige dwergen hielden veel van Sneeuwwitje, maar ook zij moest natuurlijk werken voor de kost. Boenen en schrobben was haar deel. Een giftige appel bracht haar echter in comateuze toestand, wat bittere tranen opriep bij de dwergen. Een trieste toestand!
Gelukkig was daar de schone prins op zijn schimmelpaard gezeten, die middels een Heimlichgreep haar uit haar benarde toestand wist te bevrijden. En ze leefden nog veel en hadden lange kinderen!

“Nog een keer!”

Al veel te snel was het sprookje uit, wat voor de rasacteurtjes aanleiding was om een tweede ronde op te eisen. “Nog een keer!” De allerkleinsten moesten toen al wel naar bed waarop de openstaande vacatures door enkele volwassen acteurs werden ingenomen.

Het is overigens verbazend wat een lol je kan hebben met een hongerig, dorstig en aanhalig stokpaardje, terwijl de kinderen achter de coulissen (lees: gordijnen) staan te wachten op hun beurt om op te komen. “Giebel, giebel, giebel!”, en deze ontlokkingen zijn natuurlijk precies de bedoeling! In de reprise bleken onze kleine acteurs en actrices snelle leerlingen, ze hadden de smaak te pakken en overtuigden in hun spel!

Inter Nos Den Haag
Enfin, en zo kreeg de prins zijn prinses.
Foto: Perry van der Ploeg

Enfin, en zo kreeg de prins zijn prinses, de dwergen zongen tot in de lengte der dagen hun lied en de slechteriken vielen spontaan dood neer. Kortom, eind goed, al goed!